Disobedience, 2017 yapımı, Sebastian Lelio'nun yönettiği ve Emma Donoghue'un senaryosunu yazdığı, inanç, özgürlük ve yasak aşk temalarını derinlemesine işleyen bir dram filmidir. Film, New York'ta yaşayan fotoğrafçı Ronit'in (Rachel Weisz), babasının ölümü üzerine çocukluğunun geçtiği Londra'daki Ortodoks Yahudi topluluğuna geri dönüşüyle başlar. Bu dönüş, onu geçmişteki en yakın arkadaşı Esti (Rachel McAdams) ile yeniden karşılaştırır ve aralarında bir zamanlar yaşanan, toplum tarafından yasaklanmış tutkulu duygular yeniden alevlenir. Esti, şimdi Ronit'in kuzeni Dovid (Alessandro Nivola) ile evlidir ve katı dini kuralların hüküm sürdüğü bir hayat yaşamaktadır.

Film, Ronit ve Esti'nin arasındaki ilişkiyi merkeze alarak, bireyin içsel arzuları ile toplumsal ve dini beklentiler arasındaki çatışmayı inceler. Rachel Weisz ve Rachel McAdams'ın performansları, karakterlerin iç dünyalarındaki karmaşayı, suskunlukları ve bakışlarıyla muazzam bir incelikle yansıtır. Alessandro Nivola'nın canlandırdığı Dovid karakteri ise inancı ve sevgiyi uzlaştırmaya çalışan, derin bir insani ikilem yaşayan bir figür olarak karşımıza çıkar.

Sebastian Lelio'nun yönetmenliği, filmdeki duygusal yoğunluğu ve atmosferi başarıyla yönetir. Sessiz anların gücü, mekanların soğuk ve kapalı havası ile karakterlerin içsel ısısı arasındaki tezat, izleyiciyi hikayenin içine çeker. Disobedience, sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda aidiyet, özgür irade ve itaatsizliğin bedeli üzerine düşündüren bir yapımdır. İzleyicilere, farklı yaşamlar ve inanç sistemleri arasında sıkışmış insan ruhunun naif ve cesur portresini sunar. Bu nedenle, kaliteli oyunculuk performansları, dokunaklı senaryosu ve evrensel temaları ile izlenmeye değer bir filmdir.