Noroi (2005), Japon korku sinemasının en etkileyici ve özgün örneklerinden biri olarak kabul edilir. Yönetmen Kōji Shiraishi'nin kamerasından, 'sahte belgesel' (found footage) tarzında sunulan film, paranormal araştırmacı Masafumi Kobayashi'nin kaybolmadan önce üzerinde çalıştığı son projesini konu alır. Kobayashi, Kagutaba adlı kadim ve şeytani bir varlıkla ilgili tuhaf olayları araştırmaktadır. Görünüşte birbirinden bağımsız gibi duran vakalar – bir medyum, tuhaf sesler kaydeden bir çocuk, esrarengiz bir kült – zamanla iç içe geçerek ürpertici bir bütün oluşturur.

Filmin en büyük gücü, gerçeklik hissi yaratmadaki başarısıdır. Haber görüntüleri, röportajlar ve amatör kayıtlardan oluşan kolaj, izleyiciyi olayların tam merkezine yerleştirir. Yavaş yavaş ilerleyen gerilim, sarsıcı bir doruk noktasına ulaşır. Oyunculuklar doğal ve inandırıcıdır, özellikle medyum karakteri Kana ile psikik araştırmacı Jun'ın performansları filmin ürkütücü atmosferine büyük katkı sağlar.

Noroi, geleneksel 'jump scare' taktiklerine başvurmak yerine, derinlemesine işlenmiş bir mitoloji ve kademeli artan psikolojik gerilimle korkuyu inşa eder. Kagutaba efsanesi ve ritüelleri özenle kurgulanmıştır. Bu, sadece izlerken değil, izlendikten sonra da zihinde yer eden, rahatsız edici bir film deneyimi sunar. Japon folklorundan beslenen ögeler, evrensel bir korku diline dönüşür.

Eğer gerçekçi, zekice kurgulanmış ve sizi uzun süre etkisi altında bırakacak bir korku filmi arıyorsanız, Noroi mutlaka izlenmesi gereken bir yapımdır. Found footage türünün en iyi örneklerinden biri olan bu film, unutulmaz bir gerilim yolculuğuna çıkarır.